Dag 14 Chioggia

Dag 14 Chioggia

Wind, knikkende knieen en van de pot gerukt!

Het is droog en een waterig zonnetje doet zijn best om te winnen van wolk en wind. De wind wint vandaag ruimschoots, makkelijk windkracht 4 tot 5! Wat zullen we doen, wandelen of fietsen naar Chioggia, ca 5 km verderop? De keuze valt op wandelen omdat fietsen met al dat water, kanalen en bruggen misschien niet zo handig is. Om 9.45 uur de pas erin. Onze camping ligt in de buitenwijk van Sottomarina en het lopen door de buitenwijk is weinig verheffend. Pas bij het water aangekomen worden de huizen interessanter. Men houdt hier van keurige en kleurige huizen. Van roze, rood, knalgroen, geel en nog meer. Heel leuk! Wel staan er veel huizen te koop, speculanten? We doen eerst wat lekkers bij de koffie, verse lemon cake. Er zijn genoeg oude historische gebouwen te zien. Kerken zijn er een stuk of 7, ook een kathedraal. De Andrea's kerk heeft de oudste klok ter wereld wordt ergens gemeld. Ik heb vandaag even geen fact-check gedaan-;). Een andere kerk heeft het oudste houten crucifix ter wereld. Waarom heb ik daar bij de godsdienstlessen niets van gehoord? Een ijverige vrijwilliger (vast 65 !) wil graag iets vertellen, maar kent alleen italiaans. Wij niet, zeg ik verontschuldigend. Toch troont hij ons mee, naar achteren in de kerk. Daar schieten we een klein gangetje in en zien oude foto's die een processie laten zien, vroeg/ midden vorige eeuw denk ik. Het enorme hijswerktuig om het bijna 5 meter hoge kruisbeeld hoog in de kerk te hijsen, staat hier achterin. Via een kleine opening in de muur die het kruisbeeld draagt, sta je dan loodrecht onder het kruis, een unieke ervaring! De knieën steken een 80 cm uit het lood zegt een toelichting. Nu ken ik de herkomst van knikkende knieen -;)). Dan een lunch, want we zijn aan iets toe na het vele slenteren, foto's nemen en bruggen oversteken. In de kanalen liggen veel jachtboten, vissersboten en rondvaartboten. De laatste liggen stil en verlaten, die doen geen dienst meer, het seizoen is hier al voorbij, jammer. We hadden wel een uurtje rond willen varen. Marianne is achteraf wel blij dat het niet ging, ze was vast zeeziek geworden van de wind en de golfslag! Mijn pet heb ik uit voorzorg maar vast afgedaan en opgeborgen. Een flinke dot zonnebrand zal wel voldoen denk ik -;)! Rond lunchtijd schieten we een lokaal restaurant binnen en doen een verse visschotel. Bij het toiletbezoek daarna word ik nog even verrast en schiet in een reflex als ik de toiletdeur van de heren open doe en al iemand zie zitten! Oeps, sorry! Die heeft de deur niet op slot gedaan! De blik in zijn ogen doet me vermoeden dat hij "door God is aangeraakt". Net als de jongedame die ook in het halletje wacht, maar dan voor de tweede wc die voor dames is. Ze staat te giechelen en kletsen met de persoon die op de dames wc zit. Zal wel, denk ik, ieder zijn meug! Dan verlaat de persoon, een vrouw van ca 50, haar toilet, rukt meteen de deur van het andere, dus herentoilet open en sleurt bijna de jongeman er uit die daar zat! Van de pot gerukt! Gelukkig had hij zich wel al aangekleed, maar de vrouw/ begeleidster of misschien wel de moeder, fatsoeneert hem nog wat. Door "God aangeraakt" is niet altijd genoeg zullen we maar denken! Als ik de toiletdeur achter me dicht trek, doe ik m -toch maar- extra secuur op slot! We sluiten de rondwandeling in Chioggia af met een uurtje wandelen naar de camping. De wind is nog steeds hard en de lucht ziet zelf wat heiig door het strandzand dat verstuift door de lucht dwarrelt. Vreemd genoeg voelen we daar niets van, geen knarsende tanden of schurende oogleden. Onderweg doen we nog een Aldi aan voor wat verse boodschappen en zijn we na ca 20 km aan wandelen weer bij de camping. Ik denk dat ik vanavond geen onnodige stappen meer zet! Morgen naar een van de mooiste dorpjes van Italie!