Dag 20 Parfondeval Eindhoven

Dag 20. Afsluiting - Parfondeval en Eindhoven

Mathilde de bioboerin komt al vroeg met een papieren zak en de bestelde groenten. Handig, dan hoeven we als we vanavond thuis komen niet meteen naar de groenteboer. Ze tipt ons nog even over een sani-dumpstation en bakkerij die op onze route liggen.

Bij nader inzien is dat toch wat om en googlen we zelf even naar een andere plek. Met een mooi zonnetje laten we het dorpje achter ons en rijden we door een groen en vriendelijk landschap waar de champagne rijkelijk vloeit. Niet alleen door de kelen maar vooral door leidingen, vaten en kranen. Want deze bubbeltjeswijn wordt hier en masse gemaakt. Op de route staan ook steeds bordjes die je de weg wijzen naar de Champagne route. We laten ons niet afleiden want ons doel is wel spiritueel maar dan de mentale versie. Dus, maar weer eens een Mooiste dorpje en kerk doen. Dat wordt dan voorlopig wel de laatste verzucht Marianne enigszins, die heeft er onderhand genoeg van. Niet dat we zo religieus zijn, maar we hebben weer eens een aparte kerk op het oog. Weer een kerkfort of weerkerk zoals ze ooit wel eens zeggen. Net zoiets als in Albi, maar dan wel een stuk kleiner. Ondertussen moeten we nodig de toiletcassette lozen, die zit nokkievol en er kan geen druppel meer bij ! Ondanks een slechte recensie vinden we het sanistation dat toch werkt en nog op een mooie plaats ligt. We doen ons ding en hoeven ons onderweg naar NL geen zorgen te maken voor een noodstop. Dan is daar ons dorpje, Parfondeval, een samenvoeging van Par-fond-de-val, letterlijk "op de bodem van het dal" in NL. Het is hier ook doodstil, de parking van twee voetbalvelden groot suggereert dat het hier wel eens wat drukker is, maar nu is er niemand. Ik draai de camper erop maar er is een steile opgang en de wielen slippen hier. De andere ingang/uitgang ligt wat hoger en die vormt geen probleem. In de stralende zon zien we al de kerk met zware torens liggen, met ervoor het kleine kerkhof. Links lijkt er een huis aan de kerk geplakt. Tegen de kerkmuur zien we witte terrasstoelen staan en een grote barbecue. Interessante combi zeggen we tegelijk! Bakt de pastoor hier zijn hosties of het brood van het eeuwig verbond? De kerk heeft eerst een poort met twee torens en daarna de toegang twee smalle deuren, waarna een portaal cq ingang volgt. Zo kunnen de dorpsgenoten die in zo'n kerk bescherming zochten tegen rovende bendes en soldaten hier schuilen en zich verdedigen. Hun laatste toevlucht is een grote zolder in de grote toren waar ook de kerkklokken hangen. Vee kon terecht waar nu de kerkbanken staan. Een nep orgel maakt het nog leuker. Een vlak plafond met houten balken vervangt de doorgaans gebogen gewelven. Als we de trap opgaan en naar boven klimmen, beginnen de klokken te luiden. Oei, dat is oorverdovend! We maken dat we wegkomen! We doen nog een rondje om de kerk en door het dorp. Er is een klein gemetseld gebouwtje waar water in troggen loopt. Die troggen zijn echter wasbakken lees ik daar. Daar kon het vrouwvolk beschut tegen regen en wind de was doen. Goede Arbodienst hadden ze toen al ;-)!? Verderop is een klein eenvoudig kerkje dat de protestante kerk is. Vreemd genoeg wordt die de "Temple" genoemd. Iets naar beneden en bij het water moet nog een molen zijn. Er is maar een weg die Rue du Moulin heet en aan het eind vinden we wel drie huizen, maar geen echte molen. In ieder geval niets met wieken of een rad. Zal wel een klap gekregen hebben. Ondertussen hebben we een (1) vrouw hout zien zagen (kettingzaag dat wel), met later wat hulp van haar man. Die kwam toen het werk natuurlijk al bijna gedaan was zeker ;-)! Verder is er een klein restaurantje wat niet uitnodigt tot koffie drinken, dus doen we dat zelf maar op ons voetbalveld. Onze laatste koffie in het zonnetje, met uitzicht op de kerk. En passant tel ik nog 5-6 oranjetipjes die ik zie rondfladderen, waarschijnlijk zijn dat er net zoveel als in heel Brabant dit jaar, zo weinig vlinders heb ik helaas gezien! Dan is het toch echt tijd om verder te gaan. We doen de laatste groene route en rotondes en komen dan op de snelwegen. We kiezen voor de route via Luik, zodat we de verwachte drukte rondom Brussel en Antwerpen kunnen mijden. Dat doen we uiteraard ook, maar aan de drukte van Luik ontkomen we niet. Maar al met al valt het mee, een extra half uurtje drukte slechts. Nog even ergens een korte pauze en van stoel wisselen en dan zijn we tegen 18 uur weer in Eindhoven.

Helaas het einde van een leuke en verrassende trip door Frankrijk. De logies via France Passion bij wijn-, ezel-, geiten-, varkens- en kasteelboeren zijn ons goed bevallen, nu zullen we het echter weer een tijdje moeten doen met de Dutch Passion. Ook niet verkeerd hoor ;-))!

Groeten, Marianne en Frans

Dit weblog ( met al onze reisverslagen) had gisteren 249.930 lezers geteld. Ben jij degene die de 250.000ste wordt?